Het verbod op schuldbemiddeling heeft niet altijd bestaan. Er is een periode geweest dat er voor de wetgever geen reden was om dat verbod in de wet op te nemen. Niettemin ontstond er op een bepaald moment wel degelijk de wenselijkheid van het introduceren van een verbod op schuldbemiddeling; dat was het jaar 1979. Blijkens de Memorie van Toelichting op de wijziging van de Wet op het consumptief geldkrediet (1) konden tot dan toe “schuldbemiddelingsactiviteiten ongeremd uitgeoefend worden” èn deden zich “misstanden voor die aanleiding gaven tot regelend optreden”. Dit maakte, zo schreef de regering, het uitgangspunt van een verbod op schuldbemiddeling noodzakelijk.