| Afstempelen of doorgaan met betalen |
|
|
| dinsdag 28 juni 2011 | |
|
Soms is de problematiek van de "kleine luyden" niet zo ver afstaand van de problematiek die wij aantreffen op het grote wereldtoneel. In soort maat, hevigheid en omvang kan de kleine problematiek zich tonen als afspiegeling, of zelfs blauwdruk, van de problematiek die de CNN's en de Al-Jazeera's ons dagelijks voorschotelen via de beeldbuis. Een actueel voorbeeld daarvan is de betalingsproblematiek waarin Griekenland terecht is gekomen. Zij verschilt grosso modo niet heel veel van de betalingsproblemen waarin een doorsnee gezin terecht kan komen dat een teveel aan financieringen heeft lopen en zich geconfronteerd ziet met stijgende renten en terughoudender geldverstrekkers. Zelfs de verwijten die zij voor de voeten geworpen krijgen verschillen niet zo heel veel van elkaar. Minnelijke oplossingen In geval van schuldenproblementiek bij een gezin zijn er op dit moment een aantal scenario's gangbaar bij het aanpakken daarvan: stabilisisatie met betalingsregelingen, schuldbemiddeling, saneringskrediet of herfinanciering. Niet iedere aanpak leidt tot een definitieve oplossing. Sommige aanpakken leiden tot een afzoeten van de scherpe randjes van de problematiek (zoals bijvoorbeeld creeëren van stabilisatie en, als onderdeel daarvan, het treffen van betalingsregelingen ondersteund door budget-coaching), andere oplossingen beogen wel tot een definitieve oplossing te komen, zoals schuldbemiddeling, saneringskredieten of herfinanciering maar zijn moeilijke en moeizame trajecten die van zichzelf ook niet gespeend zijn van scherpe randjes en risico's. Minnelijke oplossingen op het wereldtoneel Het is opvallend dat Griekenland zichzelf geplaatst ziet voor dezelfde overwegingen als een kleine luyden-gezin:"Wil ik een korte hevige pijn die leidt tot een definitieve oplossing, maar waarvan ik de gevolgen die op de lange termijn kunnen gaan optreden moeilijk kan inschatten?" of "Wil ik de pijn uitsmeren over een langere periode en zo voor mijzelf (toch nog) een zachte landing creëeren?". Beide scenario's hebben op dit moment hun voor- en tegenstanders (zie fd 4 mei 2011). De markt wenst duidelijkheid, en is dus vooral genegen tot het eerste scenario, de banken en overheden willen rust en zo min mogelijk schade en zullen meer op de lijn van de zachte landing zitten. En dan Het debat in Europa en Griekenland is, hoewel in zijn omvang aanzienlijk verschillend van een problematische schuldsituatie van een gezin, in zijn structuur en overwegingen niet heel verschillend van een reguliere gezinssituatie. Het is belangrijk voor een gezin met financiële problemen, of voor de schuldhulpverlener die tracht voor hen een oplossing aan te dragen of te adviseren, zich te realiseren dat ook op kleine schaal er een noodzaak is dezelfde zorgvuldigheid en uitgebreidheid van overwegingen toe te passen die wij nu zien bij de Grieken in het overwegen van hun strategie voor hun financiële toekomst. Want in beide gevallen is het de kleinste eenheid, nl. het gezin, de plek waar de rekening van de keuze komt te liggen. In die zin is de Griekse tragedie, zoals de situatie voor de hand liggender wijs is omschreven, tevens toch ook een mooie lakmoesproef of de "Europese familie" alleen een papieren bestaan of ook een werkelijk bestaan heeft. Van (gezins)solidariteit is tenslotte nog nooit iemand slechter geworden. | |
Bekijk alle artikels van deze auteur |
|
