Het tarief wordt bepaald door de twee trajecten die binnen het Nederlandse invorderingssysteem mogelijk zijn.

I. het minnelijke voortraject

A. Schuldbemiddeling

In het minnelijke traject geldt een all-in standaard tarief. Deze kosten dienen conform artikel 47 en 48 van de wet op het consumentenkrediet (WCK) door een derde partij (werkgever, gemeentelijke instellingen of hulpverlener) rechtstreeks aan de private organisatie voldaan te worden.

B. Vrijwillige bewindvoering

Deze vorm van schuldhulpverlening kan alleen op toewijzing van de kantonrechter plaatsvinden. De particulier dient zelf de kosten voor bemiddeling en administratie te betalen. Deze kosten bedragen 5% van de netto-opbrengst of inkomsten (zie art. 447 boek 1 BW), met een minimum van ons standaardtarief. In bijzondere gevallen kan de kantonrechter een afwijkende vergoeding vaststellen.

C. De verklaring

Vanaf de invoering, 1 december 1998, van de nieuwe faillissementswet, de wet schuldsanering natuurlijke personen (WSNP) hebben de gemeenten een aantal taken gekregen in de schuldhulpverlening binnen het minnelijke traject, alvorens hun burgers toegang kunnen krijgen tot het wettelijke traject van de schuldsanering. Voor toelating heeft de schuldenaar een verklaring ex art. 285 van de faillissementswet nodig. De kosten hiervan dienen door de gemeente betaald te worden. Stichting Modus Vivendi is onder auspiciën van het Ministerie van Justitie gecertificeerd om deze verklaring op te stellen.

II. het wettelijke traject

In dit traject worden de kosten voor de bewindvoerder gedeeltelijk door de cliënt betaald, terwijl daarnaast de overheid voorziet in een aanvullende subsidie.

Meer informatie